Nederlandse snelheidsboetes 2026: tarieven boete te hard rijden en rijontzegging

Een boete te hard rijden in Nederland is geen vast bedrag. Deze wordt afgelezen van een tarieftabel die voor elke kilometer per uur boven de limiet een apart bedrag vaststelt, en dezelfde overschrijding kost meer binnen de bebouwde kom dan op de autosnelweg.

De meeste snelheidsovertredingen worden administratief afgehandeld onder de Wet Mulder, geïnd door het CJIB zonder strafblad. Alleen de hoogste snelheden verlaten dit systeem en worden als misdrijf vervolgd door het Openbaar Ministerie (OM), en daar kan een rijontzegging beginnen.

Deze pagina legt uit hoe het tarief voor 2026 is opgebouwd, waar te hard rijden ophoudt administratief te zijn en strafrechtelijk wordt, en hoe u bezwaar maakt. Elk bedrag hieronder is een bedrag voor 2026, en het tarief wordt elk jaar opnieuw geïndexeerd.

Dit artikel is uitsluitend bedoeld als algemene informatie en vormt geen juridisch advies. Het vervangt niet het advies van een advocaat, notaris of andere bevoegde juridisch adviseur voor uw specifieke situatie. De informatie is algemeen van aard en past mogelijk niet op uw geval. Het recht verandert: controleer de geldende teksten op wetten.overheid.nl en rijksoverheid.nl. Informatie bijgewerkt op de publicatiedatum 22 juli 2026. Voor advies op maat kunt u terecht bij een advocaat of het Juridisch Loket.

Hoe een snelheidsboete wordt vastgesteld: naar snelheid en wegtype

Het tarief voor te hard rijden staat in de bijlage bij de WAHV, gepubliceerd op wetten.overheid.nl. Deze stelt een vaste geldsom vast voor elke kilometer per uur boven de limiet, in vier voertuigcategorieën, en splitst elke categorie uit naar wegtype.

Drie wegtypen kennen verschillende prijzen voor dezelfde overschrijding. Rijden binnen de bebouwde kom is per km/h het duurst, een gewone weg buiten de bebouwde kom zit ertussenin, en de autosnelweg is het goedkoopst. Wegwerkzaamheden en aangewezen 30 km/h-zones kennen verhoogde varianten.

De bedragen hieronder zijn de geldsommen voor 2026 voor categorie 1, gewone personenauto's en motorfietsen. Vrachtwagens, bussen en voertuigen boven 3.500 kg vallen in hogere categorieën en betalen meer. Elk bedrag is alleen de boete, vóór de administratiekosten die in de volgende paragraaf worden behandeld.

De schaal voor de autosnelweg ligt lager voor dezelfde overschrijding. In 2026 betaalt een voertuig in categorie 1 € 34 bij 5 km/h te hard, € 84 bij 10 km/h te hard en € 389 bij 30 km/h te hard op de autosnelweg. De volledige tabel per km/h voor alle drie de wegtypen, elke stap vanaf een paar km/h, staat in de bijlage bij de WAHV; de bedragen hier zijn ankerpunten daaruit.

Het CJIB rekent € 9 bovenop elke boete

De tariefbedragen zijn de geldsom, de boete die aan de Staat wordt betaald. Daarbovenop rekent het CJIB in 2026 administratiekosten van € 9 per boete, zodat het daadwerkelijk verschuldigde bedrag de geldsom plus € 9 is.

Een boete binnen de bebouwde kom voor 10 km/h te hard is dus € 95 plus € 9, oftewel € 104 in totaal. De € 9 is vast, ongeacht de hoogte van de boete, en wanneer een boete in termijnen wordt betaald, neemt het CJIB eerst de administratiekosten.

Geen strafblad, en geen punten op het rijbewijs

Een gewone verkeersboete onder de Wet Mulder is een administratieve sanctie, zodat deze geen strafblad oplevert en niet voorkomt op een Verklaring Omtrent het Gedrag.

Nederland kent geen puntensysteem op het rijbewijs voor gewone boetes, zodat een administratieve verkeersboete geen punten oplevert en op zichzelf niet tot schorsing van het rijbewijs kan leiden. Escalatie verloopt via herhaalde overtredingen in het strafrechtelijke segment en via het CBR-traject, niet via een oplopend puntentotaal.

Waar te hard rijden ophoudt administratief te zijn en strafrechtelijk wordt

De Mulder-tarieftabellen lopen niet oneindig door. Ze stoppen bij een vastgestelde overschrijding, en dat eindpunt is de grens waarop te hard rijden het administratieve systeem verlaat en een misdrijf wordt dat door het OM wordt behandeld.

Op wegen binnen de bebouwde kom en op gewone wegen daarbuiten stopt de tabel bij 30 km/h te hard. Alles sneller dan 30 km/h te hard op die wegen is strafrechtelijk. Op de autosnelweg loopt de tabel verder door, tot en met 39 km/h te hard, zodat de strafrechtelijke grens daar ligt bij 40 km/h of meer.

De regel is dus: te hard rijden wordt strafrechtelijk boven 30 km/h te hard op elke weg behalve de autosnelweg, waar de grens ligt bij 40 km/h of meer. Een veelgebruikte kortere weergave die de grens van 40 km/h op alle wegen buiten de bebouwde kom legt, is onjuist; alleen de autosnelweg kent de hogere grens.

Het strafrechtelijke segment: het OM vervolgt en een rijontzegging kan volgen

Boven de grens is te hard rijden een strafzaak die door het Openbaar Ministerie wordt behandeld onder de Richtlijn voor strafvordering feitgecodeerde misdrijven en overtredingen. De Richtlijn stelt vaste strafcategorieën vast naar snelheid boven de limiet, in stappen zoals 31 tot en met 39, 40 tot en met 49, en 50 tot en met 59 km/h te hard, en zo verder oplopend.

Een rijontzegging komt in beeld vanaf de categorie 50 tot en met 59 km/h te hard, twee maanden bij een eerste overtreding, en loopt op per hogere categorie: drie maanden bij 60 tot en met 69 km/h te hard, en langer daarboven. Onder 50 km/h te hard geldt een vast strafbedrag en geen rijontzegging bij een eerste overtreding.

De exacte bedragen in euro's staan in de tarieventabellen van het OM (de tarieventabel achter de Richtlijn), die hier niet worden weergegeven; het bedrag in een concrete zaak wordt door het OM vastgesteld. Een rijontzegging voor ernstig te hard rijden is een strafrechtelijke straf, en hoe deze werkt, samen met de afzonderlijke manieren waarop een rijbewijs kan worden ingenomen, wordt behandeld op de pagina rijontzegging.

Hoe u bezwaar maakt tegen een snelheidsboete

Welke route van toepassing is, hangt af van het spoor waarop de boete zich bevindt. De Nederlandse verkeershandhaving kent twee gescheiden sporen: de meeste gewone overtredingen zijn administratieve sancties onder de Wet Mulder (WAHV), geïnd door het CJIB zonder strafblad, terwijl ernstig gedrag strafrechtelijk wordt vervolgd onder de Wegenverkeerswet 1994.

Voor een snelheidsboete via een camera of binnen het Mulder-bereik is de route administratief. Tegen een Wet Mulder-boete wordt eerst administratief bezwaar gemaakt bij de officier van justitie, en, indien nodig, vervolgens beroep ingesteld bij de kantonrechter. Een zekerheidstelling is alleen vereist bij de kantonrechter-fase, en alleen wanneer de boete € 225 of meer bedraagt (2026).

Een snelheidszaak in het strafrechtelijke segment is anders. Deze komt binnen als een strafbeschikking of een dagvaarding en wordt aangevochten door verzet aan te tekenen, waarna de zaak wordt behandeld door de strafrechter in plaats van door de kantonrechter. De twee routes mogen niet door elkaar worden gehaald, want elk heeft zijn eigen termijn en zijn eigen instantie.

De hierboven genoemde Nederlandse wetten en rechters staan uiteengezet op het overzicht van het Nederlands recht.