Verkeersrecht in Nederland: hoe verkeersboetes en rijontzegging werken

Een verkeersboete in Nederland is niet één soort sanctie, en weten om welke soort het gaat, verandert bijna alles wat daarna volgt: hoe de boete wordt opgelegd, hoe u ertegen kunt opkomen, en of deze uw strafblad raakt. Nederland kent twee parallelle systemen, en de meeste misverstanden over een Nederlandse boete ontstaan doordat deze twee door elkaar worden gehaald.

De Nederlandse verkeershandhaving kent twee gescheiden sporen: de meeste gewone overtredingen zijn administratieve sancties onder de Wet Mulder (WAHV), geïnd door het CJIB zonder strafblad, terwijl ernstig gedrag strafrechtelijk wordt vervolgd onder de Wegenverkeerswet 1994.

Deze pagina is het overzicht. Ze zet de twee sporen uiteen, laat zien waar een overtreding van het ene naar het andere spoor overgaat, en verwijst naar de detailpagina's die elk onderdeel behandelen.

Dit artikel is uitsluitend bedoeld als algemene informatie en vormt geen juridisch advies. Het vervangt niet het advies van een advocaat, notaris of andere bevoegde juridisch adviseur voor uw specifieke situatie. De informatie is algemeen van aard en past mogelijk niet op uw geval. Het recht verandert: controleer de geldende teksten op wetten.overheid.nl en rijksoverheid.nl. Informatie bijgewerkt op de publicatiedatum 22 juli 2026. Voor advies op maat kunt u terecht bij een advocaat of het Juridisch Loket.

Twee sporen, één weg

De scheiding is belangrijk omdat de twee sporen vrijwel niets met elkaar gemeen hebben. Het ene is administratief en loopt volledig buiten de strafrechter om; het andere is strafrechtelijk, met een officier van justitie, een strafrechter en, in de registratie, een strafblad.

Het eerste spoor is de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften, algemeen bekend als de Wet Mulder of de WAHV. Deze omvat de alledaagse overtredingen: te hard rijden tot een vastgestelde grens, roodlicht op camera, een telefoon in de hand, geen gordel. Dit zijn administratieve sancties, beschreven in de bijlage bij de WAHV, elk met een vaste code en een vast bedrag, en ze worden opgelegd en geïnd door het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB).

Het tweede spoor is de Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994), samen met het Wetboek van Strafrecht. Dit omvat ernstig gedrag: rijden onder invloed van alcohol of drugs boven de grens, gevaarlijk rijgedrag, veel te hard rijden boven de Wet Mulder-grens, en rijden tijdens een ontzegging. Dit wordt vervolgd door het Openbaar Ministerie (OM), via een strafbeschikking of voor de strafrechter.

Een gewone verkeersboete onder de Wet Mulder is een administratieve sanctie, zodat deze geen strafblad oplevert en niet voorkomt op een Verklaring Omtrent het Gedrag. Dat is voor de meeste mensen die een boete ontvangen het meest geruststellende feit, en de redenen daarvoor in de wet staan volledig uitgewerkt op de pagina verkeersboetes. Omdat een Wet Mulder-boete geen registratie achterlaat, speelt deze ook geen rol bij een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG).

Geen punten op een Nederlands rijbewijs

Eén structureel kenmerk van het Nederlandse systeem verrast bestuurders die zijn verhuisd vanuit een land met een puntensysteem: dat bestaat hier niet voor gewone boetes. Punten stapelen zich niet op, en een administratieve boete kan op zichzelf het rijbewijs niet in gevaar brengen.

Escalatie werkt anders. Herhaald overtreden in het strafrechtelijke segment verhoogt de straf en kan via de strafvorderingsrichtlijn van het OM een rijontzegging toevoegen, en een bestuurder van wie de rijgeschiktheid twijfelachtig is, kan worden doorverwezen naar een apart traject bij het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR). Geen van beide is een puntentotaal. Hoe elk daarvan werkt, staat op de pagina rijontzegging.

Waar een overtreding van het ene naar het andere spoor overgaat

De twee sporen zijn niet volledig van elkaar gescheiden, en het omslagpunt staat in de wet. Artikel 2 lid 2 WAHV bepaalt dat een gedraging waarbij letsel bij een persoon wordt veroorzaakt of schade aan een zaak wordt toegebracht, geen gedraging in de zin van de Wet Mulder is. Letsel of schade duwt een overtreding daarom uit het administratieve spoor en in de strafrechtelijke afhandeling.

Te hard rijden gaat op een andere manier over, geleidelijk naar snelheid. Tot een grens is het een administratieve Wet Mulder-overtreding met een vast bedrag; boven die grens wordt het een strafzaak die door het OM wordt behandeld. Waar die grens precies ligt, en hoe het bedrag voor elke categorie wordt vastgesteld, staat op de pagina snelheidsboetes.

Rijden onder invloed valt volledig binnen het strafrechtelijke spoor. Rijden boven de alcoholgrens is een misdrijf onder artikel 8 WVW 1994, nooit een Wet Mulder-zaak, omdat de wet dit gedrag als misdrijf aanmerkt.

Hoe elk spoor wordt aangevochten

De manier om een boete aan te vechten hangt af van het spoor waarop deze zich bevindt, en de instanties verschillen. Tegen een administratieve Wet Mulder-boete wordt eerst bezwaar gemaakt bij de officier van justitie, en, indien nodig, vervolgens beroep ingesteld bij de kantonrechter. Er komt geen strafrechter aan te pas.

Een strafrechtelijke boete of rijontzegging volgt een ander traject: tegen een strafbeschikking wordt verzet aangetekend, waarna de zaak wordt beslist door de strafrechter. De volledige administratieve route, met de strikte termijnen en de zekerheidstelling die kan worden vereist, staat op de pagina verkeersboetes.

Wat dit onderdeel behandelt

Drie pagina's bevatten de details, ingedeeld naar de lijnen waarlangs de meeste vragen vallen.

Verkeersboetes behandelt de kern van het administratieve spoor: hoe een Wet Mulder-boete wordt opgelegd, waarom een boete via een verkeerscamera bij de kentekenhouder van de auto terechtkomt, de bezwaarroute via de officier van justitie en de kantonrechter, en wat er met het bedrag gebeurt bij te late betaling.

Snelheidsboetes behandelt de meest voorkomende overtreding: hoe het bedrag wordt vastgesteld per snelheidscategorie en wegtype, waar te hard rijden ophoudt administratief te zijn en strafrechtelijk wordt, en wat het strafrechtelijke segment kan opleveren.

Rijontzegging behandelt het verliezen van het rijbewijs: de strafrechtelijke rijontzegging die door de rechter wordt opgelegd, hoe deze verschilt van inbeslagname aan de kant van de weg en van het CBR-traject, en hoe lang een ontzegging kan duren.

Nederlands recht zet de bredere juridische structuur rond dit onderdeel uiteen.