VOG terugkijktermijn 2026: de tabel met uitzonderingen uitgelegd

Een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) is geen schone-lei-toets. Justis vraagt niet of een aanvrager ooit in aanraking is gekomen met het strafrecht. Justis vraagt wat er voorkomt in de justitiële gegevens binnen een vaste periode die sluit op de dag waarop de aanvraag wordt beoordeeld.

Die periode is de terugkijktermijn, en zij is het enige feit dat bepaalt of een oude zaak nog meetelt. Voor de meeste aanvragen is dat vier jaar. Voor een kleine groep delicten geldt geen enkele grens, en voor functies met hoge integriteitseisen is het tien jaar. Een aparte bijzondere weigeringsgrond reikt twintig jaar terug, maar dat is een grond, geen categorie van functies.

De periodes staan in de Beleidsregels VOG-NP-RP 2025, de beleidsregels die de Minister publiceert in de Staatscourant. Zij traden op 1 juli 2025 in werking en vervingen de regels van 2024. Deze pagina behandelt de tabel, de datum waarop de klok begint te lopen, en wat er gebeurt als een veroordeling net buiten de periode valt.

Eén waarschuwing vooraf, want het is precies waar de meeste gepubliceerde samenvattingen misgaan. De veelgenoemde termen van vijf jaar en acht jaar staan helemaal niet als eigen categorie in de beleidsregels. Zij komen binnen via een aparte uitzondering die de termijn overneemt die een sectorale regeling of een vergunning al vaststelt, zodat het getal moet worden herleid tot die regeling en niet van een lijst kan worden afgelezen.

Informatie voor het laatst gecontroleerd op 21 juli 2026. Deze pagina geeft algemene juridische informatie over het Nederlandse recht en vormt geen juridisch advies in een individueel geval.

Waar de terugkijktermijn vandaan komt

Geen enkele bepaling van de Wjsg noemt een aantal jaren. De periode is beleid en geen wet, en zij staat in paragraaf 3.1.1 van de Beleidsregels VOG-NP-RP 2025, toegepast binnen Justis door de eenheid die deze regels het Centraal Orgaan Verklaring Omtrent het Gedrag (COVOG) noemen. De beslissing zelf is aan Justis.

Wat de wet wel levert, is de toets waarvoor de periode input geeft, en dat is de moeite waard om helder te stellen, omdat het vaak als beleid wordt omschreven. Artikel 28 Wjsg bouwt beide helften van de beoordeling in de definitie in: het risico voor de samenleving gelet op het gevraagde doel, en de afweging van het belang van de aanvrager zelf. Beide helften zijn wettelijk en niet enkel beleid, en het objectieve en het subjectieve criterium in de Beleidsregels werken een toets uit die de wet al bevat, in plaats van er een toe te voegen.

Wat de verklaring inhoudt en hoe de weigeringstoets wordt toegepast, staat op de Verklaring Omtrent het Gedrag.

De tabel met terugkijktermijnen

De onderstaande tabel volgt de structuur van paragraaf 3.1.1 zelf: één standaardregel, gevolgd door de uitzonderingen die zij daadwerkelijk noemt, in haar eigen bewoordingen.

Lees dit als één standaardregel plus een gesloten lijst van uitzonderingen, niet als een menu. Paragraaf 3.1.1 stelt vier jaar als de regel en wijkt daar alleen af in de gevallen die zij noemt, zodat een functie die onder geen van de uitzonderingen valt over vier jaar wordt beoordeeld, hoe gevoelig zij ook aanvoelt.

De verkorte termijn voor aanvragers onder de 23

Paragraaf 3.1.1 onderdeel d verkort de periode tot twee jaar waar de aanvrager op de dag van de aanvraag nog geen 23 jaar is. Zij gaat uit van de leeftijd op het moment van de aanvraag, niet van de leeftijd ten tijde van het delict.

Er moet aan twee voorwaarden zijn voldaan, en gepubliceerde samenvattingen noemen doorgaans alleen de eerste. De gegevens mogen geen zedendelict, geen terroristisch misdrijf, geen ernstig geweldsdelict met een gevangenisstraf van zes jaar of meer, en geen ondermijnend (drugs)delict met zes jaar of meer laten zien. De functie mag bovendien geen aangewezen functie zijn waarvoor een VOG politiegegevens is vereist.

De toelichting bij de regels van 2025 omschrijft die laatste categorie precies, en zij is ruimer dan drugs alleen. Zij omvat deelname aan een criminele organisatie op grond van artikel 140 Sr, georganiseerde drugsdelicten op grond van artikelen 10 lid 3 tot en met 5, 10a, 11 lid 3 tot en met 5 en 11b Opiumwet, en wapenhandel op grond van artikel 55 lid 4 en lid 7 Wwm.

De verkorte termijn laat de bestaande termijnen van vijf, acht en tien jaar bovendien ongemoeid. De toelichting is expliciet dat de leeftijd van een jonge aanvrager de integriteitseisen waarop die langere termijnen berusten, niet verlaagt.

Waar de termijnen van vijf en acht jaar daadwerkelijk vandaan komen

Vijf jaar voor taxichauffeurs en acht jaar voor wapens worden voortdurend aangehaald, en zij zijn reëel. Zij staan echter niet in de algemene beleidsregels, en juist daar naar zoeken is de reden waarom de twee zo vaak door elkaar worden gehaald.

Uitzondering b is de route. Zij noemt in het geheel geen termijn: zij bepaalt dat Justis, waar een bijzondere wet of regeling een andere termijn vaststelt, die termijn volgt, en dat de termijn, waar de aanvraag is gekoppeld aan een vergunning, gelijk is aan de duur van de vergunning. Het getal moet dus telkens worden herleid tot het sectorale instrument.

Voor vergunninghoudend taxivervoer is het instrument het Besluit personenvervoer 2000. Artikel 82 lid 1 onderdeel c vereist een VOG die is afgegeven voor het beroep van taxichauffeur, niet ouder dan vier maanden, en artikel 83 lid 2 geeft de boordcomputerkaarten, waarvan de chauffeurskaart er een is, een geldigheidsduur van vijf jaar. Uitzondering b zet die geldigheidsduur van vijf jaar vervolgens om in een terugkijktermijn van vijf jaar.

Voor wapens is de acht jaar een ontlening, en de reikwijdte ervan is smaller dan de kortere aanduiding doet vermoeden. Artikel 8 lid 3 van de Regeling wapens en munitie is een geschiktheidstoets voor de aanvrager van een erkenning voor de wapenhandel of voor de daarbij aangewezen beheerder: die persoon mag de afgelopen acht jaar niet zijn veroordeeld op grond van de wapenwetgeving, de Opiumwet of een lange lijst bepalingen uit het Wetboek van Strafrecht. Artikel 8 lid 4 breidt dit uit tot vergelijkbare buitenlandse veroordelingen.

De terugkijktermijn van acht jaar voor de VOG is niet die regel rechtstreeks toegepast. De toelichting bij de Beleidsregels VOG-NP-RP 2022 nam de duur over uit artikel 8 lid 3 RWM voor één doel, aanvragen die verband houden met lidmaatschap van een schietvereniging. Een baan in wapenbeveiliging is dus niet automatisch een geval van acht jaar, en beveiligingswerk in de burgerluchtvaart valt onder de EU-regels voor luchtvaartbeveiliging op vijf jaar in plaats van acht.

De termijnen van acht en tien jaar verschillen dus structureel van aard, niet enkel in duur. Acht jaar is een periode die via uitzondering b uit een andere regeling is ontleend voor een met naam genoemd doel. Tien jaar is uitzondering a op zichzelf, uitgelokt door het oordeel van Justis over de verantwoordelijkheden van de functie, en een functie kan onder de ene vallen zonder onder de andere te vallen.

De toelichting van 2022 zette de sectorale lijst op één plaats uiteen: de chauffeurskaart en de ondernemersvergunning voor taxi- en busvervoer, het beroepsgoederenvervoer, de beveiliging van de burgerluchtvaart en het lidmaatschap van een schietvereniging. De regels van 2025 herhalen die lijst niet, maar de eigen toelichting daarbij bevestigt dat de bestaande termijnen van vijf, acht en tien jaar volledig van kracht blijven, en Justis publiceert het actuele overzicht.

Langere termijnen voor een klein aantal functies

Voor rechterlijk en penitentiair personeel worden soms zeer lange termijnen genoemd. Paragraaf 3.1.1 onderdeel a staat dit toe, in één zin en niet meer dan dat: bij hoge uitzondering kan van de termijn van tien jaar worden afgeweken waar Justis een langere heeft vastgesteld.

De regels zeggen niet hoe lang, en nergens in de Beleidsregels of in de Wjsg staat een getal voor die functies. Justis houdt het actuele overzicht bij van functies met een afwijkende termijn, zodat voor zo'n functie een gepubliceerd overzicht het gezaghebbende gegeven is, en niet een getal dat uit de tweede hand wordt aangehaald.

Wat een screeningsprofiel is, en wat het daadwerkelijk bepaalt

Het screeningsprofiel wordt vaak omschreven als het gegeven dat de terugkijktermijn bepaalt. Dat is niet precies wat het doet, en het verschil is de moeite waard om goed te begrijpen.

Paragraaf 3.1.3.3 van de Beleidsregels licht het mechanisme toe. Het risico voor de samenleving wordt via functieaspecten uitgesplitst naar risico's voor informatie, geld, goederen, diensten, zakelijke transacties, proces, het besturen van een organisatie, en personen. Een algemeen screeningsprofiel en een aantal specifieke profielen werken die risico's in detail uit.

Het profiel bepaalt dus relevantie, niet duur. Het vertelt Justis welke delicten deze specifieke functie zouden kunnen belemmeren, en dat is de kern van het objectieve criterium in paragraaf 3.1.3. De lengte van de terugkijktermijn wordt afzonderlijk vastgesteld door paragraaf 3.1.1.

Beide raken elkaar op één punt. Waar het profiel een functie beschrijft met grote verantwoordelijkheden of verstrekkende bevoegdheden, kan Justis haar behandelen als een functie met hoge integriteitseisen, en dat oordeel is wat de termijn van vier jaar naar tien jaar verschuift.

Twee kenmerken van het objectieve criterium verrassen aanvragers, en beide staan onomwonden in paragraaf 3.1.3.2. Het is niet relevant dat het delict zich in het privéleven en niet op het werk heeft voorgedaan, en het is niet relevant of er enig reëel herhalingsrisico bestaat. De toets is hypothetisch: zou deze gedraging, als zij zich zou herhalen, deze functie belemmeren.

Paragraaf 3.1.3.5 voegt een verdere route toe, het rode draad criterium. Aan het objectieve criterium kan zelfs worden voldaan waar geen enkele afzonderlijk relevante vermelding binnen de periode is aangetroffen, als de vermeldingen samen een negatief beeld geven van de integriteit van de aanvrager.

Het criterium kent twee voorwaarden en aan beide moet zijn voldaan. Er moet sprake zijn van een reeks veroordelingen, eindezaakverklaringen, transacties, strafbeschikkingen, lopende zaken of voorwaardelijke of onvoorwaardelijke sepots, en er moet ten minste één relevante vermelding in de gegevens van de aanvrager liggen buiten de terugkijktermijn.

Welke datum de klok laat lopen

De lengte van de periode kennen is slechts de helft van de berekening. Paragraaf 3.1.2 legt vast op welke datum een vermelding wordt gemeten, in een strikte volgorde van voorkeur.

De eerste van de volgende data die beschikbaar is, wordt gebruikt: de datum van de beslissing in eerste aanleg; bij gebreke daarvan de datum waarop het Openbaar Ministerie de strafbeschikking heeft uitgevaardigd; bij gebreke daarvan de transactiedatum zoals geregistreerd in het JDS; bij gebreke daarvan de datum waarop het Openbaar Ministerie besloot de zaak te seponeren; en alleen bij gebreke van dit alles, de pleegdatum.

Er zijn twee afwijkingen van die volgorde. Waar meer dan twee jaar zijn verstreken tussen de pleegdatum en de datum die de lijst opleverde, geldt in plaats daarvan de pleegdatum, tenzij het gaat om een zedendelict, een terroristisch misdrijf of een fraudedelict. En voor diezelfde drie categorieën geldt, waar de zaak nog loopt, de datum waarop de zaak bij het Openbaar Ministerie is aangebracht en in het JDS is ingevoerd.

Het praktische gevolg is dat een trage vervolging een zaak niet automatisch dieper in de periode duwt. Een tenlastelegging uit 2021 waarover pas in 2024 is beslist, wordt in de meeste categorieën gemeten vanaf 2021, omdat er meer dan twee jaar zijn verstreken.

Een uitgewerkt voorbeeld, van begin tot eind

Neem een aanvrager die is veroordeeld voor eenvoudige mishandeling op grond van artikel 300 Sr. Het delict werd gepleegd op 4 januari 2021, de politierechter deed uitspraak op 12 maart 2021, en er werd een geldboete opgelegd. De aanvraag wordt beoordeeld op 15 september 2026.

Stap een: welke datum telt. Paragraaf 3.1.2 onderdeel a legt haar op de datum van de beslissing in eerste aanleg, 12 maart 2021. Er liggen slechts ongeveer twee maanden tussen de pleegdatum en de uitspraak, zodat de tweejaarsomkering niet van toepassing is en 12 maart 2021 blijft staan.

Stap twee: welke termijn geldt. De aanvraag is voor een functie in een magazijn zonder bijzondere integriteitseis, zonder wapenelement, zonder vervoersvergunning en zonder zedendelict of terroristisch misdrijf in de gegevens, en de aanvrager is 31 jaar. De standaardtermijn van vier jaar is van toepassing.

Stap drie: de periode aftekenen. Vier jaar terug vanaf 15 september 2026 opent de periode op 15 september 2022. De vermelding staat op 12 maart 2021, ongeveer achttien maanden voordat de periode opent, zodat zij buiten de toepasselijke termijn valt en niet wordt meegewogen onder het objectieve criterium.

Verander nu telkens één feit.

Als de functie hoge integriteitseisen zou dragen, wordt de termijn tien jaar en opent de periode op 15 september 2016. Dezelfde vermelding uit 2021 valt nu ruim binnen die periode, en het objectieve criterium wordt er volledig op toegepast.

Als de aanvrager op 15 september 2026 22 jaar zou zijn geweest, zou de termijn worden verkort tot twee jaar, met opening van de periode op 15 september 2024. Eenvoudige mishandeling is geen geweldsdelict met een strafbedreiging van zes jaar of meer, zodat de verkorte termijn beschikbaar is.

Als in 2023 een gevangenisstraf van zes maanden zou zijn uitgezeten, zou de vierjaarsperiode worden verlengd met die zes maanden, en met elke verdere periode van detentie, totdat zij vier volle jaren bevat zonder vrijheidsbeneming. Een periode op papier is niet hetzelfde als een periode in de werkelijke tijd voor iemand die heeft vastgezeten.

Als ook een tweede, relevante vermelding uit 2025 zou verschijnen, houdt de vermelding uit 2021 op irrelevant te zijn. Paragraaf 3.1.1 verplicht Justis om, zodra een relevante vermelding binnen de termijn is gevonden, ook elke andere relevante vermelding buiten de termijn in aanmerking te nemen.

Wat er gebeurt als de veroordeling ouder is dan de periode

Dit is de vraag die de tabel niet op zichzelf beantwoordt, en het antwoord bestaat uit drie delen.

Waar niets relevants binnen de toepasselijke termijn valt, schrijven de Beleidsregels voor dat de VOG in beginsel wordt afgegeven. Paragraaf 3.1.5 opent met precies die stelling: de verklaring wordt verleend waar de aanvrager niet in de justitiële gegevens voorkomt binnen de termijn, of voorkomt met een vermelding die te licht is om een weigering te rechtvaardigen.

Dat is een uitgangspunt en geen belofte. Twee zaken kunnen een oudere zaak alsnog weer in beeld brengen.

De eerste is de reeds beschreven inhaalregel. Eén relevante vermelding binnen de periode opent de deur naar elke relevante vermelding daarbuiten, en die oudere vermeldingen voeden de belangenafweging en de inschatting van het risico op een nieuw delict, ook al kunnen zij op zichzelf geen weigering dragen.

De tweede is de bijzondere weigeringsgrond van paragraaf 3.1.5, die andersom werkt. Zij is van toepassing waar niets binnen de termijn een weigering rechtvaardigt, maar een vermelding daarbuiten ernstig genoeg is dat, gelet op het doel van de aanvraag en het risico voor de samenleving, de belemmering van de functie te groot wordt geacht.

Die grond is strikt begrensd. De gegevens van de twintig jaar voorafgaand aan de aanvraag moeten ofwel een delict laten zien met een strafbedreiging van twaalf jaar of meer waarvoor de aanvrager een onvoorwaardelijke gevangenisstraf of jeugddetentie, terbeschikkingstelling, of plaatsing in een inrichting voor jeugdigen heeft gekregen; of een delict gericht tegen een kind, waar de VOG wordt gevraagd voor een functie in de omgang met kinderen.

Een enkele oude veroordeling voor een minder ernstig delict valt dus niet onder deze grond. Zij is bedoeld voor het kleine aantal zeer ernstige zaken waarin een mechanische periode van vier jaar een uitkomst zou opleveren die de wet niet zou kunnen dragen.

De VOG politiegegevens kent in het geheel geen terugkijktermijn

Naast de gewone VOG bestaat een tweede spoor. Op grond van artikel 35a Wjsg weigert de Minister voor functies die bij ministeriële regeling zijn aangewezen en een hoge mate van integriteit vereisen, de verklaring waar politiegegevens verbanden laten zien tussen de aanvrager en delicten die een risico vormen voor de functie. Die functies staan vermeld in de Regeling aanwijzing functies VOG politiegegevens, die uitvoering geeft aan artikel 35a lid 1 Wjsg.

Voor het justitiële-gegevensdeel van een VOG P is de termijn tien jaar, omdat een aangewezen functie per definitie een functie met hoge integriteitseisen is. Voor het politiegegevensdeel is paragraaf 3.2.1 expliciet dat in het geheel geen terugkijktermijn wordt toegepast.

Wat de politiegegevens begrenst, is geen periode maar het bewaarregime van de Wet politiegegevens, samen met de beperking in artikel 35a lid 3 Wjsg tot gegevens die zijn verwerkt op grond van artikelen 8, 9, 10 lid 1 onderdelen a en c, en 13 Wpg. Gegevens over de aanvrager als slachtoffer, aangever of getuige zijn niet relevant voor de beoordeling en worden daarvoor niet verstrekt.

Artikel 35a lid 4 Wjsg stelt bovendien een Adviescommissie VOG-Politiegegevens in, die de kwaliteit en zorgvuldigheid van die beslissingen toetst en daarover jaarlijks rapporteert.

Waar dit past in het proces

Artikel 37 lid 1 Wjsg geeft de Minister vier weken om te beslissen op een aanvraag van een natuurlijke persoon, en artikel 37 lid 2 verlengt dat tot acht weken waar het voornemen bestaat te weigeren. Justis stelt dat de doorlooptijd niets zegt over de uitkomst. De gepubliceerde termijnen, en wat te doen bij een lang stilzwijgen, staan op hoe u een VOG aanvraagt.

Een voorgenomen weigering komt binnen als een voornemen en niet als een definitieve beslissing, en daarop kan worden gereageerd voordat de beslissing wordt genomen. De weigeringstoets zelf, en de bezwaar- en beroepsroute die daarop volgt, staan op de Verklaring Omtrent het Gedrag.

Voor wat daadwerkelijk in de justitiële gegevens wordt vastgelegd, en voor hoe lang, zie Nederlandse justitiële gegevens en het JDS. Het bredere overzicht van wie wat beslist, staat op achtergrondonderzoeken in Nederland.